Ik las vandaag de opinie van Yasmine Naciri in de Standaard (12.03.19 - blz. 32) 

Ik ben het volledig met haar eens: virtuele muren zijn even verwerpelijk als fysieke muren. De Berlijnse muur werd ooit gesloopt ook virtuele muren kunnen we afbreken. Vandaar dat ik het graag deel:

Het is niet de filterbubbel, het is de muur

We horen het velen zeggen: ‘We ­leven in een filterbubbel, we krijgen ­alleen datgene te lezen waarmee we het eens zijn.’ Als die uitspraak niet altijd als argument werd gebruikt om bewuste onwetendheid met de mantel der liefde te bedekken, dan had ik er iets minder moeite mee. Ik kan het dus niet laten om bij dat ene zinnetje de wenkbrauwen te fronsen. Het is té gemakkelijk om het gebrek aan een gezonde portie open- en leergierigheid volledig te wijten aan het internet. Waar blijft de leergierige mens die op ontdekkingstocht gaat om nieuwe mensen en andere denkwijzen te leren kennen?

Verschillende internetactivisten kaarten al jaren aan dat de gepersonaliseerde online omgeving in een vernauwde blik resulteert. Is het idee achter de filterbubbel écht zo nieuw als we denken? Ik vind van niet. Sinds de ­populariteit van de sociale media is die bubbel enkel en alleen groter geworden omdat we dankzij die media in contact komen met duizenden mensen en een overvloed aan informatie. Een mondiaal dorp, zoals de Canadese filosoof Marshall McLuhan voorspelde.

Alleen blijkt dat mondiale dorp geen dorp te zijn waarin iedereen met elkaar communiceert, maar is het eerder een dorp waarin enkele inwoners met ­elkaar verbonden zijn. En zoals in elk dorp communiceren we in het mondiale dorp te weinig mét elkaar. We ­hokken samen met mensen die op ons lijken en zoals ons denken, en wan­trouwen de mensen die daarin verschillen.

Foutieve informatie over individuen en gebeurtenissen verspreidt zich in deze tijden razendsnel. Om maar te zwijgen over de digitale heksenjacht die op geregelde tijdstippen plaatsvindt. Het online leven is dus niet zo verschillend van het offline leven. We vertoeven in een samenleving waarin individuen en gemeenschappen maar al te graag muren rondom zich bouwen en die uit geborgenheid niet willen afbreken.

Filterbubbels zijn dus niet zo verschillend van de muren die al jaren door iedereen worden gebouwd. Toch is er een grondig verschil. Het eerste kunnen we nog voor een deel wijten aan de algoritmes van onder andere Facebook en Google. Het laatste daarentegen is een probleem dat bij de mens zélf ligt. De oplossing is des te simpeler. Wees u bewust van de muren die u bouwt en haal ze af en toe neer.

Het vergt een portie moed om in gesprek te gaan met mensen die er anders uitzien, anders denken, anders geloven en anders liefhebben. Een gesprek over het hoe, wat en waarom. Een gesprek dat niet in een discussie hoeft te ontaarden en niet over het eigen grote gelijk gaat. Een gesprek tussen mensen die hun muren hebben afgebroken en met een gezonde portie nieuwsgierigheid naar elkaar luisteren.


Is auteur, ondernemer en columnist. 

DS - 12.03.19